ما هماني هستيم كه مي انديشيم .

تمام آنچه كه هستيم از افكارمان مي آيد

با افكارمان جهان را مي سازيم .

با ذهني نا خالص سخن بگو و رفتار كن

تا دردسر به سراغت بيايد

همچون چرخي كه گاو ارابه ران  را همراهي مي كند .

ما هماني هستيم كه مي انديشيم .

تمام آنچه كه هستيم از افكارمان مي آيد .

با افكارمان جهان را مي سازيم .

با ذهني خالص سخن بگو و رفتار كن

تا شادي به سراغت بيايد

همچون سايه ات ، راسخ و استوار

« ببين چگونه با من بدرفتاري كرد و مرا زد ،

چگونه مرا زمين زد و مرا غارت كرد .»

با افكاري اينچنين بزي ، و در نفرت بزي .

در اين جهان

نفرت هيچگاه نفرت را دور نمي كند .

فقط عشق ، نفرت را دور مي كند .

اين قانوني است ،

باستاني و ابدي .

تو نيز بايد بگذري .

با دانستن اين ، چگونه مي تواني نزاع كني ؟

باد چه آسان درخت سست را واژگون مي كند .

شادي را در احساسات بجوي ،

در خواب و خوراك زياده روي كن ،

و تو نيز از ريشه جدا خواهي شد .

باد هرگز نمي تواند كوه را واژگون كند .

وسوسه نمي تواند انساني را لمس كند كه

بيدار و استوار و فروتن است ،

كسي كه  استاد خود و ذهن خويش است .

اگر افكار انسان درهم برهم باشد ،

اگر بي ملاحظه و پر از دروغ باشد ،

چگونه مي تواند رداي زرد را بپوشد ؟

كسي كه استاد طبيعت خويش است ،

روشن و صاف و درست ،

او به راستي شايسته ي رداي زرد است .